top of page

Vicdan mıdır En Büyük Ceza?


 

   Vicdan; “Kişiyi kendi davranışlarıyla ilgili olarak bir yargıda bulunmaya yönelten, kişinin kendi ahlak değerleri üzerinde dolaysız ve kendiliğinden yargılama yapmasını sağlayan, kişiye doğruyu ve iyiyi yapma yükümünü de yükleyen içsel güç.”

Dinde “İnsan ruhunun en ileri bilgi kaynağı.”

     Bana göre ise vicdan İnsanın aklı ve kalbi arasında kaldığı ince bir çizgi, görünmeyen bir mercek ama içten içe insanı kemiren belki de kendine getiren kuvvet.  Zaman zaman çeşitli hatalar veya kötülükler yapabiliriz. Ancak yaptığımız bu kötülükler peşimizi bırakmaz. Biz her ne kadar yaptığımız kötülüğü unutmaya çalışsak da kendisine kötülük yaptığımız kişi sürekli aklımıza gelir ve ona yaptığımız kötülükten rahatsızlık duyar kendimizden utanırız. Sahi ne ilginçtir isteyerek insanların kalbini kırmamız sonrasında üzülmemiz, huzursuz olmamız; rahatsız hissetmemiz, uykusuz kalmamız, iştahsız olmamız, beynimizi delen keşkelerimiz, omuzumuzu çökerten vicdanlarımız... Anlamlandırmak zor, düşünmek zor, inanmak zor ama

gerçekte var olan en kutsal duyumsallıktır vicdan. Her daim yargılayan, bir yerlerde insanı rahatsız eden, "sen ne yaptın dedirten'' bir sorgulama mekanizması ki zaten biliyoruz ki en iyi yargıç insanın kendisidir.

     


     Aslında bakarsanız hepimiz masumuz, hepimiz iyi kalpliyiz. Aynı zamanda yardımseveriz, her zaman iyilikten iyiliğe koşarız mesela. Sahiden böyle miyiz buna inanıyor muyuz? Güzel bir çiçek gördüğümüzde onu yurdundan koparırken, sokaktaki zararsız kediden ardı sıra kaçarken, insanları acımasızca kırarken, umutlandırırken, üzerken... sahiden iyi miyiz biz ? Ben inanmıyorum. Bu kadar iyi değiliz biz. İşte tam bu anda bir yerlerden sesler işitir bazı insanlar, vicdanları olanlar, yaptıkları kötülükleri unutmayanlar, hissedenler, pişman olanlar...

     Görünmeyen vicdan rahat olmayınca, vücudun diğer azaları da rahat olmuyor, olamıyor ne yazık ki. İçte ki huzuru sağlayamayınca dışta ki dengeyi de sağlam tutamıyoruz. Sendeliyoruz. Medcezirler yaşıyoruz iç dünyamızla. Belki kendi kendimizi yiyip bitiriyoruz ama insanlığımızı kaybetmiyoruz aslında... Söz konusu vicdanlarsa şayet bir çok şey anlamını yitiriyor. Son olarak bir yerde okuduğum şu cümle hep aklımda “Vicdan Allah’ın evidir.” Gönül kıran herkesin Allah’ın evinde hep bir mahkemeyle kalması umuduyla..

Comments


bottom of page