top of page

Gidemiyorum Eskisi Gibi

Çığlıklarım duyulsun diye kıstım sesimi. Hep ters gittim eski Ben’e. Soran, elini uzatan olmadı. Canım mı? Çok acıdı. Elim kaydı. Yüreğim sızladı. Ruhum ölüm döşeğinde can çekişti ve tüm bu olup biten; hayallerimin arka bahçesinde kıyametimi koparıyor. Duyan, gören, şahit olan ve en acısı da dost olan yok. "Güçlü kadın" lafı almış başını gitmiş. İlk defa içimdekine yenilmek üzereyim. Ve eğer o kazanırsa ben kaybedeceğim. Artık eskisi gibi uzaya uçamıyorum. Papatyalarım kurumuştur, kesin. Kaç fırtınaya tutuldu evim? Penceremin camını açık bırakmıştım, giren olmuş mudur içeri? Belki de giren sulamıştır çiçeklerimi. Tamir etmiştir tüm yamalı yerleri ama dediğim gibi, gidemiyorum eskisi gibi. Hayallerimin arka bahçesindeki kıyametteyim. Boğuluyorum. Bir yüreğe ihtiyacım var. Beni tutup uzaya fırlatacak. Ama yok! Bulamıyor ve boğuluyorum...




Comments


bottom of page